Hondje Beauty geadopteerd

                                          

                                  anbutterflyglr.gif

Ik, Beauty, ben nu een jaar in "Nederland" en zo als jullie hebben gelezen wel bij een hele lieve papa en mama.

hier ben ik dan weer, ja mijn mama kan bijna nooit op clus komen, waar dit aan ligt is voor haar een groot raadsel, inmiddels was mijn mama net aan het schrijven en werd er zo weer af gegooid, maar gelukkig is het gelukt om weer hier te belanden.

Morgen is het 20 weken geleden dat mijn papa is overleden, ik mis mijn papa nog elke dag, eindelijk een papa die zo lief en zorgzaam voor mij was en dan zo plotseling uit mijn leven verdwenen. Mama en ik proberen er elke dag een fijne dag van te maken, elke ochtend rond 8.00 uur maken wij een wandeling van zo`n 2 uur, mama heeft altijd een fles met water voor mij bij haar en ben ik wat moe dan draagt mama mij. mama is inmiddels ook een winkel in brocanterie en Antiek aan huis gestart dit was een wens van mijn papa zodat mama na al de jaren van papa verzorgen niet in een groot gat zou vallen, mama heeft het naar papa vernoemd " Henny`s Brocanterie ".

Mama verkoopt hele mooie dingen zoals Ot en Sien, Aap, Noot, Mies producten, lekker ruikende Franse zeepjes, hele mooie aparte kaarsen die alleen uit Duitsland geimporteerd kunnen worden, franse kandelaars, kroonluchters, scheemerlampen en nog heel veel meer, ik kan er elke dag heerlijk doorheen lopen banjeren en geniet er dan ook heel erg van, we zijn van dinsdag t/m zondag van 12 tot 6 uur  we samen wat van het leven te maken, maar ik ga voor mama boven alles, ook het auto rijden gaat mij steeds beter af, zie dat ik toch weer thuis kom, dat was voor mij een grote angst maar deze begint nu een stuk minder te worden.

mijn mama heeft ondanks alles nog heel veel verdriet om het verlies van onze papa, maar probeert naar mij heel vrolijk te zijn. we gaan zo samen naar bed, ja ik slaap naast mijn mama knus op bed.

o ja, met mijn gezondheid gaat het heel goed, ben verder heel gelukkig in "Nederland" hoop dat heel veel van mijn lotgenootjes het ook zo goed hebben getroffen.

doei tot de volgende keer.

Mijn lieve echtgenoot en Beauty haar papa, is 30 november  2010, overleden.

             

Op de volgende website     http://www.dutchyadoptions.com/ staan weer heel veel lieve honden ter adoptie.

Zij vragen een liefdevol warm mandje, neem eens de moeite deze site te bezoeken. Alvast mijn dank!                              

                         

                                     06280.gif

                                 banner%20stop%20dierenleed.gif

 

Dezesite is opgericht, om zoveel mogelijk mensen kennis te laten maken met "Dutchy adopties". Het zeer goede werk wat zij verrichten, zoveel mogelijk honden en katten, vanuit het buitenland een warme mandje te geven in en buiten "Nederland". 

 

Via Dutchy Adoptions, hebben wij ons Pekingeesje Beauty geadopteerd, ons lieve kleine meisje komt uit Polen. De reactie van onze dierenarts "Jenny Monna" te Winschoten was, wat ben ik blij dat  je een  hondje uit het asiel hebt gehaald te Polen, ze hebben het daar bar en boos, vergeleken met de asiels in "Nederland", zitten onze dieren er warmpjes bij, worden zelfs regelmatich getrimd, uitgelaten en krijgen vooral voldoende eten.

De beheerster van het asiel in Polen heet Wanda, deze lieve vrouw, geeft heel haar hart en ziel aan de verzorging van verschoppelingen, zelfs onder zeer barre  omstandigheden, samen met hele lieve vrijwilgers. Jenny Monna, onze dierenarts, geeft Wanda, een heel groot compliment, zoals ze onze Beauty heeft afgeleverd, dit is van grote klasse.

Ben je van plan een diertje een warm mandje te geven!

 Neem eens een kijkje op de onderstaande site. 

http://www. dutchyadoptions. com /

                                       

                                 Nera2.jpg

Zo is ons meisje Beauty aangetroffen, op een boerderij in Polen.

Leuk dat je even de moeite hebt genomen, om hier langs te komen.

                                              Thank20youuuuu.gif                                                  

                                    

Droevig verhaal


Ik herinner me niets van de plaats waar ik geboren ben. Het was er duf en donker, en we kwamen nooit in contact met mensen. Ik herinner me nog wel mijn moeder en haar zachte pels, maar ze was zo dikwijls ziek en ze was heel mager. Ze had bijna geen melk voor mij en al mijn broertjes en zusjes. Ik herinner me dat vele van hen stierven, en ik miste hen zo.

De dag dat ik van mijn moeder werd weggehaald herinner ik me nog als de dag van gisteren. Ik was zo triestig en bang, mijn melktandjes waren nog maar pas doorgekomen. Ik had feitelijk nog bij mijn mammie moeten blijven, maar ze was zo ziek. Bovendien bleven de mensen zeggen dat ze geld nodig hadden en dat ze de vuiligheid die mijn zusje en ik maakten beu waren. Dus werden we gekooid en werden we naar een vreemde plaats gebracht. Enkel wij beiden. We kropen dicht tegen elkaar en we waren bang. Er was niemand om ons te knuffelen of te aaien.

Zo veel te zien, en zo veel geluiden, zo veel geuren! We werden naar een winkel gebracht met heel veel verschillende dieren! Sommigen kwaakten!... Sommigen miauwden!... Sommigen piepten!... Mijn zuster en ik werden in een klein kooitje gesmeten. Ik kon er andere puppies horen. Ik zag mensen naar me kijken. Ik hield wel van kleine mensjes, die leken wel lief en leuk. Ze wilden zelfs spelen!

De ganse dag bleven we in die kleine kooi. Soms kwamen er nare mensen die op het glas klopten en ons bang maakten. Af en toe werden we uit de kooi gehaald om vastgehouden te worden door de mensen of gewoon om ons te bekijken. Sommigen waren lief, weer andere deden ons pijn. Dikwijls zeiden ze "Ooooh.. ze zijn zoooo schattig! Ik wil er eentje!". Maar nooit gingen we met iemand mee.

Mijn zusje stierf vorige nacht, toen het donker was in de winkel. Ik legde mijn hoofdje op haar zachte vacht en voelde het leven uit haar magere lijfje verdwijnen. Ik had hen horen zeggen dat ze ziek was en dat ik nu voor een spotprijsje zou verkocht worden, zodat ik de winkel snel zou verlaten. Toen het levensloze lichaampje van mijn zusje uit de kooi werd gehaald om weggegooid te worden, was mijn zacht gehuil het enige teken van droefheid.

Vandaag kwam er familie die mij kocht! Wat een zalige dag! Ze waren een lieve familie, ze wilden me zo graag, echt waar! Ze kochten me een etensbak en eten en het kleine meisje hield me zo liefhebbend in haar armen. Ik hield zoveel van haar! De man en de vrouw zeiden dat ik een lieve, brave puppy ben! Ik werd Angel gedoopt. Ik hield ervan om mijn nieuwe mensen likjes te geven.

De familie zorgde goed voor mij, ze waren zo lief en aardig en zacht. Ze leerden me het verschil tussen wat goed was en wat verkeerd was. Ze gaven me goed te eten en heel veel liefde! Het enige wat ik wou was om deze mensen te plezieren. Ik hield van het het kleine meisje en genoot ervan om met haar te spelen en rond te lopen.

Vandaag ging ik naar de dokter. Het was een vreemde plek en ik was bang. Ik kreeg een paar spuitjes, maar mijn beste vriend, het kleine meisje, hield me teder vast en zei dat alles in orde was. Ik was zo kalm. De dierenarts moet trieste woorden gezegd hebben, want mijn geliefde familie keek heel triest. Ik hoorde moeilijke woorden zoals heupdysplasie en iets over mijn hart. Verder verstond ik nog flarden zoals broodfokkers en ongeteste ouders. Ik weet niet wat dat allemaal betekent, maar het deed me pijn om mijn familie zo triest te zien. Maar ze hielden nog steeds van mij en ik hou ook zo veel van hen!

Ik ben nu zes maanden oud. Terwijl de meeste pups sterk en robuust zijn en wilde spelletjes spelen, doet elke beweging me geweldig pijn. De pijn gaat nooit weg. Het doet pijn om te lopen en te spelen met mijn kleine lieve meisje. Het is ook moeilijk om te adem halen. Ik blijf mijn best doen om een sterke puppy te zijn, zoals ik feitelijk zou moeten zijn, maar het is zo moeilijk. Het breekt mijn hart om mijn vriendinnetje zo triest te zien. Soms spreken de vrouw en de man over " het is misschien tijd nu".

Ik ga regelmatig naar de dierenarts, maar er is nooit goed nieuws. Ze spreken steeds over aangeboren problemen. Ik wil enkel maar de warme zon voelen, spelen, lopen en flodderen met mijn familie.

De vorige nacht was de pijn het ergst. Pijn was nu een vaste gezel in mijn leven, het doet nu zelfs pijn om recht te staan en te gaan drinken. Ik tracht recht te geraken, maar kan enkel zachtjes huilen van de pijn. Ik word voor de laatste keer in de auto gezet. Iedereen is zo triest en ik weet niet waarom. Ben ik stout geweest? Ik tracht altijd lief en braaf te zijn, wat kan ik toch verkeerd gedaan hebben? Oh, als die vervelende pijn maar zou weggaan. Als ik de tranen van mijn vriendinnetje maar kon drogen. Ik tracht me te strekken om haar hand te likken, maar ik kom niet verder dan een kreet van pijn.

De tafel van de dierenarts is koud. Ik ben zo bang. De mensen aaien en strelen me, ze huilen in mijn zachte vacht. Ik kan hun liefde en hun verdriet voelen.

Ik slaag er in om zachtjes hun handen te likken. Zelf de dierenarts lijkt niet zo angstaanjagend meer. Hij is lief en voel mijn pijn verzachten. De kleine meid houd me zacht vast en ik bedank voor al de liefde die ze mij gegeven heeft. Ik voel een zachte prik in mijn voorpoot. De pijn begint te verdwijnen, ik krijg een vredig gevoel. Ik kan haar nu zelfs zachtjes likjes geven.

Ik kom in een droomwereld terecht, ik zie mijn moeder, mijn broertjes en mijn zusje in een verre groene wereld. Ze vertellen me dat daar geen pijn is, alleen vreugde en blijheid. Ik neem afscheid van de familie, op de enige manier die ik ken, door zachtjes met mijn staart te kwispelen en door met mijn neus te snuffelen. Ik had gehoopt om heel veel dagen met hen door te brengen, maar het heeft niet mogen zijn. Ik hoorde de dierenarts nog zeggen: Puppies die in een dierenwinkel verkocht worden zijn meestal afkomstig van " broodfokkers en puppyfabrieken " en niet van bekwame fokkers.

De pijn is nu verdwenen, maar ik weet dat het nog jaren zal duren eer ik mijn geliefde familie terug zal zien..... Als de dingen maar        anders hadden    kunnen zijn.
Zo gaan Broodfokkers met dieren om.                                                                                                                                            
 

  • Ruim 10 maanden in Nederland


    Ik Beauty, ja heb nu eindelijk een vaste naam, heb er waarschijnlijk al heel wat gehad, ja namen, en waarschijnlijk ook heel wat adressen waar ik in Polen ben gedumpt, tot die dag, dat lieve Wanda ons uit de ellende heeft gehaald.

    Bedankt lieve Wanda en al je lieve vrijwillegers en natuurlijk mijn dank aan dutchy adoptions 22.gif

    Heb nu eindelijk een heel liefdevolle papa en mama, waar ik al bijna 11 maanden verblijf, en geloof mij maar, ik word heel erg verwend, krijg de lekkerste hapjes, en de hele dag door knuffels en kusjes, slaap in een heerlijk warm bed naast mijn papa en mama.

    Elke dag maak ik lange wandelingen, speel met heel wat vriendjes die ik tegen kom, poesjes ben ik ook heel goed mee bevriend en natuurlijk met kinderen.

    Was ik in het begin bang voor vreemde mensen, ik loop nu op ze af voor een knuffel, alleen vreemde mensen wil ik niet in huis, die blaf ik er uit, ja blafte ik eerst nooit, nu staat mijn mondje echt niet stil, mijn papa en mama juichen dit toe!

    Inmiddels mijn eigen willetje gekregen, ben heel zelfverzekerd geworden,laat niet met me sollen, die tijd is voorbij, waff...waff....

    Mijn gebitje is niet zoals het wezen moet, maar ik krijg volgend jaar een brug met kroontjes, zodat ik dan ook weer kan genieten van kluifjes.

    Het Nederlands had ik heel snel door, versta het perfect, net als het zindelijk worden, dit was ook met 10 dagen gepiept, heb daarna nooit meer wat in huis gedaan.

    Ik hoop dat al mijn mede lotgenoten, die nu nog in het buitenland verblijven, net als ik, een héél warm mandje krijgen.

    Liefs van Beauty

     

  • Verloop adoptie Beauty


    Nera, ons adoptie prinsesje, heet nu Beauty.

     

    Na een paar weken vlinders in mijn buik, was het dan zover dat wij ons kleine meisje Beauty 10 januari op konden halen, dit werd uit eindelijk wegens de zware weersomstandigheden 11 januari `s morgens om 00.25 uur. Wij hadden het geluk dat een vrijwilligster  samen met haar vader Beauty mee hebben genomen naar Haren, dit was 35 minuten rijden van ons huis, nog onze hartelijke dank hiervoor.

     

    Om 1.40 uur konden wij onze kleine meisje Beauty naar binnen dragen.

    In de auto weigerde Beauty een koekje aan te nemen, zelfs in huis was zij hier niet van gecharmeerd, gelukkig had ik zaterdags een ons rosbief meegenomen, zodat Beauty toch nog wat te eten binnen kreeg, en ja dit had ons klein madammeke binnen een mum naar binnen en wij meteen haar vertrouwen, daarna heeft Beauty 3 koekjes gegeten en heel veel gedronken, begon daarna de hele kamer te besnuffelen, we zijn tot halfzes met haar opgebleven, zodat ze even aan ons kon wennen, daarna Beauty op de arm mee naar bed genomen, wat genoot die kleine pop van het zachte warme bed.

     

    Om 9.00 uur Beauty brokjes gegeven, maar daar was ze niet zo van gecharmeerd, wilde rosbief hebben, maar dit was helaas op, dan maar zalm gegeven, dit ging er in als koek, `s avonds kreeg Beauty brokjes met vers gekookte vlees, wat er gelukkig in ging.

     

    Donderdag 14 januari met Beauty naar Jenny Monna, de dierenarts in winschoten.

    Deze constateerde een bacterie in haar oortjes met gisting, gelijk aan de mens als een schimmel infectie, 6 weken moeten wij Beauty dagelijks haar oortjes druppelen, maar gelukkig waren haar longetjes en hartje perfect als ook haar gewicht, beiden oogjes zit een blauw plekje op, dit komt volgens de dierenarts door gebrek aan vitamine B, en mineralen, dus heeft Beauty voor een maand vitamine B meegekregen.

     

    De dierenarts heeft een groot compliment voor Wanda, hoe deze Beauty heeft verzorgd en af heeft geleverd gezien de barre omstandigheden waar in ze daar leven.

     

    We hadden met Jenny Monna, een afspraak voor  22 januari, om even het bloed van Beauty na te kijken, aangezien ze daar in, de nier en lever functie kunnen bepalen, tevens de witte en rode bloedcellen kunnen tellen als mede de enzymen kunnen bepalen, alles was perfect.

     

    Bovengenoemde actie hebben wij gedaan, Beauty een goede start in “Nederland” te geven.

     

    Beauty is één van de boerderij hondjes, droeg heel wat angsten met zich mee. Inmiddels na 5 weken is Beauty uitgegroeid tot een heel spontaan vrolijk speels meisje, die inmiddels durft te blaffen en met popjes speelt, ook was Beauty met 10 dagen helemaal zindelijk, en wat krijgen wij héél veel liefde van onze schat, zouden haar voor geen goud willen missen.

     

    Mijn grote dank gaat uit naar Gidea en Wanda en haar vrijwilligers, naar al de kanjers van vrijwilligers, die de hondjes onder zeer barre omstandigheden hebben opgehaald.

     

     

     

     

     

     

     

     

  • Oproep voor spulletjes

    18.02.2010 | 10:47

    Ik ben hard bezich spullen te verzamelen voor de Dieren in Polen. Wat ze heel hard nodig hebben zijn, honden Hokken, Mandjes, honden jasjes, borstels, halsbanden, riemen, dekens, kussens, benchen. Daarnaast droog hondenvoer van nat, katten voer droog van nat, oogzalf, oorzalf, vlooienbanden van pip…
    Lees meer…

Nieuwste Leden

  • truudje45
  • vlinder_rowdy
  • judith21
  • ob_session
  • nonietje

Binnenkort Jarig

moment..

Diavoorstelling

ONE WAY WIND

Dit nummer zat Henny altijd in de auto te beluisteren, heb dit als eerst lied op zijn uitvaardienst af laten spelen.

IF TOMORROW NEVER COMES

dIT LIED HOORDE hENNY IN HET BEGINSTADIUM VAN ZIJN KANKER....WILDE DIT ABSOLUUT AFGESPEELD HEBBEN ALS EERBETOON AAN MIJ. WAS HET TWEEDE LIED VAN DE UITVAARTDIENST

SILENT NIGHT

Vanaf het begin ik Susan Boyle hoorde helemaal verkocht aan haar stemgeluid. Begin November eindelijk bij BolCom besteld. Henny hoorde het lied Silent Night, elke avond bleef hij dit lied keer op keer beluisteren, de tranen vloeide langs zijn wangen. Heb dit als laatste lied laten spelen op de uitvaartdienst. Ben met de kinderen en klein kinderen rondom de kist gaan staan tijdens dit lied.

Welkom bij Clubs!

Kijk gerust verder op deze club en doe mee.

Wat is dit?


Of maak zelf een Clubs account aan: